Verhalen over:
1 ... 24 / 397 volgende >
- 5 reacties
1 jan 1929 00:00–31 dec 1941 23:59 / …
Een van mijn laatste herinneringen aan de buurt is mijn bokstraining.
- 18 reacties
1 jan 1957 00:00 / …
Ik heb de kwitantie én de fiets nog.
- 1 reactie
1955–1958 / …
Hij plaatste kleine tanks op de vele Opel-Blitz vrachtwagentjes van de kolenhandelaren.
- – 1 reactie
1935–2005 / Transvaalbuurt…
In een woonhuis in de Majubastraat begon de vader van Joop Rijkenborgh in 1935 een schoenmakerij. Een paar jaar later verhuisde hij…
-
1935 / Transvaalbuurt…
Hoewel het misschien niet met zoveel woorden werd gespeeld of gezongen ging de revue vooral over de huisjesmelkers.
- – 1 reactie
1921–1939 / Transvaalbuurt…
Bij binnenkomst vanuit de hal stond links een divan, aan de straatkant had je openslaande deuren naar een balkonnetje.
Mijn vader was een optimist
Mijn onderduikverhaal, deel 2
1940–1943 / Transvaalbuurt…
De onzekerheid of je wel of niet zou worden opgehaald, dat je op een lijst zou staan, was groot.
-
1930–1940 / Transvaalbuurt…
De hele winkel stond werkelijk tot aan het plafond vol met allerlei potten zuidvruchten, abrikozen, jam en blikgroenten.
-
1947 / Transvaalbuurt…
"Waar kwam dat speelgoed vandaan, dat me zo maar in de schoot was geworpen ? " vroeg ik me later af
- 2 reacties
2010 / …
Hij was heel mooi, hij glinsterde.
- 1 reactie
1935–2005 / …
Hoewel Joop sinds 2005 met pensioen is, mist hij zijn werk als schoenmaker soms nog wel. Hij zou het leuk vinden als hij nog één…
-
1929–1940 / …
Soms kregen we via het Gemeentelijk Bureau voor Maatschappelijke Steun (MS) bonnen waarmee je bepaalde produkten tegen een lagere…
-
1921–1939 / Transvaalbuurt…
Als mijn bed ‘uit stond’, kon ik op de rand van het bed aan het bureautje werken.
-
2005–2010 / Transvaalbuurt…
"Schoenmaker vanaf 1935" staat er met trots op de winkelpui. En dat klopt, de vader van Joop Rijkenborgh begon hier in 1935, Joop…
Verhuizen!
Mijn onderduikverhaal, deel 1
1940–1943 / Oosterparkbuurt…
Dag in, dag uit reden er vrachtauto’s met schreeuwende soldaten af en aan. Ik kon allen maar slapen met een deken over mijn hoofd.
-
1933–1939 / Transvaalbuurt…
Van mijn moeder kreeg ik een citroen en wat suikerklontjes mee.
- – 1 reactie
1 jan 2006 00:00 / Transvaalbuurt…
Toen ze belden dat ik als vrijwilliger aan de slag kon, pakte ik de kans met beide handen aan.
-
1925–1935 / Transvaalbuurt…
Je gooide de bal tegen de muur en die moest je op verschillende manieren weer opvangen.
-
1935–2005 / Transvaalbuurt…
In de schoenmakerij van Joop Rijkenborgh kwamen allerlei soorten klanten "de een op de fiets met schoenen van wel 800 gulden, de…
-
1900–1925 / …
Opa Lap en zijn geestverwanten waren seculieren die hun levensfilosofie geruild hadden voor een levensbeschouwing.
-
1928–1934 / Transvaalbuurt…
Daar voerden we hele toneelstukjes van sprookjes en andere verzonnen verhaaltjes op, verkleed en wel, met sikken en baarden.
- – 3 reacties
Onderduiken
Mijn onderduikverhaal, deel 3
1940–1943 / Transvaalbuurt…
Moeder haalde dezelfde dag nog alle Jodensterren van onze kleding af. Ik nam afscheid van mijn ouders en van Jetty.
- – 1 reactie
1927–1937 / Transvaalbuurt…
Op nummer 42 zat een drogisterij waar het echt ontzettend lekker rook naar allerlei oliën, schuur- en schoonmaakmiddelen.
-
1937–1939 / Transvaalbuurt…
We hebben ontzettend gelachen omdat als mijn moeder eenmaal op de fiets zat niet wist hoe ze moest stoppen.